#نگاه_مهندسی (فصل یازدهم، شماره ۴)
▫️موضوع: طراحی انسانمحور؛ ساختمان برای انسان
♿️دسترسی؛ وقتی ساختمان برای همه قابل استفاده باشد
❇️یک ساختمان انسانمحور باید بتواند نیازهای کاربران مختلف را در نظر بگیرد؛ زیرا همه افراد با تواناییهای جسمی، سن و شرایط حرکتی یکسان از فضا استفاده نمیکنند.
✳️مسیر ورود و خروج، اختلاف ترازها، عرض مسیرهای حرکت، درها، آسانسورها، سرویسهای بهداشتی و نحوه دسترسی به فضاهای مختلف، از جمله بخشهایی هستند که میتوانند استفاده از ساختمان را برای برخی افراد آسان یا دشوار کنند.
✅️طراحی دسترسپذیر فقط برای افراد دارای معلولیت نیست. سالمندان، کودکان، افراد دارای محدودیت موقت حرکتی و حتی والدینی که با کالسکه کودک حرکت میکنند نیز از فضایی که موانع کمتری دارد، بهره بیشتری میبرند.
✅️نگاه مهندسی به دسترسی یعنی محدودیتهای کاربران را در مرحله طراحی پیشبینی کنیم، نه اینکه پس از ساخت ساختمان برای رفع موانع چارهجویی کنیم.
✅️دسترسی مناسب زمانی شکل میگیرد که مسیر حرکت، ورود، استفاده از فضا و خروج از آن، با توجه به تنوع کاربران و بدون ایجاد مانع غیرضروری طراحی شود.
✅️در قسمت بعد، به تجربه کاربر در ساختمان میپردازیم؛ جایی که مجموعه تصمیمهای معماری و مهندسی در نهایت به کیفیت واقعی استفاده از فضا تبدیل میشود.
✅️«نگاه مهندسی» مجموعهای آموزشی از روابط عمومی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان زنجان است که با هدف ارتقای فرهنگ مهندسی، افزایش آگاهی عمومی و ترویج اصول ساختوساز ایمن، باکیفیت و مسئولانه تولید و منتشر میشود.