25 مرداد 1405
#ساختمان_امن | قسمت چهارم
🛡 پیشگیری از جرم؛ فقط با دوربین نیست
🔴 وقتی صحبت از امنیت ساختمان میشود، بسیاری از افراد نخستین راهکار را نصب دوربین مداربسته یا استفاده از سامانههای هشداردهنده میدانند؛ اما واقعیت این است که در ضوابط حفاظتی ـ انتظامی ساختمانها، مفهوم «پیشگیری از جرم» بسیار فراتر از نصب چند تجهیز حفاظتی است.
⭕️ در پیوست لازمالاجرای مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان، «پیشگیری وضعی» به عنوان مجموعهای از اقدامات هدفمند تعریف شده است که با کاهش فرصتهای ارتکاب جرم، احتمال وقوع آن را کم میکند. این اقدامات شامل مقاومسازی، سخت کردن آماج جرم، کنترل دسترسی، تقویت نظارت، حفاظت فیزیکی، افزایش احتمال شناسایی و دستگیری مجرم و کاهش منافع ناشی از جرم است. بنابراین، امنیت ساختمان حاصل مجموعهای از تدابیر هماهنگ است، نه اتکا به یک ابزار یا تجهیز خاص.
💢 به همین دلیل، تجهیزاتی مانند دوربین مداربسته تنها بخشی از این رویکرد محسوب میشوند. اگر طراحی مناسب، کنترل صحیح مسیرهای ورود و خروج، نورپردازی مطلوب، حفاظت فیزیکی و سایر الزامات امنیتی رعایت نشوند، استفاده از تجهیزات الکترونیکی بهتنهایی نمیتواند امنیت مورد انتظار را تأمین کند.
♨️بیشتر بدانیم
🔺️در تعریف «پیشگیری وضعی» تأکید شده است که هدف، از بین بردن فرصت تلاقی مجرم با موقعیت و آماج جرم است. به بیان ساده، این رویکرد تلاش میکند پیش از وقوع جرم، شرایطی را ایجاد کند که ارتکاب آن دشوارتر، پرخطرتر و کمسودتر شود.
🔻بسیاری از الزاماتی که در قسمتهای آینده این مجموعه با آنها آشنا خواهیم شد؛ مانند ضوابط مربوط به دوربینهای مداربسته، کنترل دسترسی، پنجرهها، بالکنها، بام ساختمان، حفاظها و سایر تمهیدات حفاظتی، در حقیقت مصادیق عملی اجرای همین اصل «پیشگیری وضعی» هستند و همگی در راستای کاهش فرصت وقوع جرم تدوین شدهاند.
♦️امنیت ساختمان زمانی بهطور مؤثر محقق میشود که مجموعهای از راهکارهای طراحی، اجرایی، مدیریتی و حفاظتی در کنار یکدیگر به کار گرفته شوند. نگاه جامع به مقوله امنیت، مهمترین پیام ضوابط حفاظتی ـ انتظامی ساختمانهاست.
📃 مستند قانونی:
پیوست لازمالاجرای مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان
ضوابط حفاظتی ـ انتظامی ساختمانها
بخش پ-۲ (تعاریف)
تعریف «پیشگیری وضعی»